گردشگرانی که به آبنمای تراوی میروند، حالا باید بیش از پرتاب سکهٔ افسانهای بر پشت سرشان برای گرفتن یک سلفی اینستاگرامی در مقابل یکی از مشهورترین آثار آبی جهان، هزینه بپردازند.
از یکم فوریه، شهر رم هزینهٔ ۲ یورو (حدود ۲٫۳۵ دلار) برای گردشگرانی که میخواهند در ساعات اوج روز به آبنمای نزدیک شوند، اعمال میکند. دیدن این شاهکار باروک دیرین از میدان بالایی همچنان به صورت رایگان باقی میماند.
هزینهٔ گردشگری که جمعه اعلام شد، بخشی از تلاشهای «شهر جاودان» برای مدیریت جریانات گردشگری در منطقهای بهخصوص شلوغ شهر، ارتقای تجربهٔ بازدیدکنندگان و جبران هزینههای نگهداری از تمام میراث فرهنگی رم است. مقامات برآورد میکنند که این مالیات میتواند سالانه حدود ۷٫۶ میلیون دلار اضافه به سبد شهری بگذارد.
این هزینه که بیش از یک سال مورد بحث و جدل قرار گرفته بود، مشابه سیستم بلیتفروشی در بنای پانتئون رم است.
در چنین مواردی، ساکنین شهر از این هزینهها معاف هستند. همین وضعیت برای تراوی نیز صادق است، در حالی که مالیات گردشگری و هزینهٔ جدید بلیت ۵ یورو (حدود ۶ دلار) برای برخی موزههای شهر، در کنار برنامهای برای افزایش تعداد موزههایی که برای ساکنان ثبتنامشدهٔ رم رایگان میشوند، اجرا میشود.
«ما معتقدیم فرهنگ حق اساسی شهروندی است»، رابرتو گوالتیئری، شهردار رم، در یک نشست خبری گفت. «ما فکر میکنیم درست و مثبت است که شهروندان رم بتوانند بهصورت رایگان از موزههای ما بهرهمند شوند.»
او افزود که هزینهٔ گردشگری تراوی مبلغی جزئی است که نباید بازدیدکنندگان را دلسرد کند، بلکه امکان بازدید منظمتری را فراهم میکند. شهر پس از مشاهده نتایج مثبت یک تجربهٔ یکساله برای پخش و محدود کردن تعداد بازدیدکنندگانی که میتوانند به لبهٔ حوض جلویی آبنمای برسند، با اعمال صفها و مسیرهای ورود و خروج، تصمیم به اعمال این هزینه گرفته است.
تا کنون در این سال، حدود ۹ میلیون نفر در صف منتظر بودند تا این بازدید نزدیک را تجربه کنند؛ در برخی روزها تا ۷۰٬۰۰۰ نفر عبور کردهاند، گوالتیئری گفت. این سیستم از ساعت ۹ صبح تا ۹ شب بهصورت دائم اعمال میشود و هزینه توسط غیرساکنان پرداخت میشود. بازدیدکنندگان میتوانند یا پیشپرداخت آنلاین انجام دهند، در حین انتظار در صف، یا با خرید بلیت از نقاط گردشگری شهر.
پس از غروب، دسترسی باز و رایگان است.
پاپ اوربان هشتم ابتدا در سال ۱۶۴۰ ساخت آبنمای را سفارش داد. در سال ۱۷۳۰، پاپ کلیمنت دوازدهم پروژه را احیا کرد و آبنمای کنونی مطابق با طرحهای اصلی معمار رومی نیکولا سالوی است.
این آبنمای باشکوه، خدای تایتان را به همراه آبشاری که از سنگهای تراورتن به داخل استخر کمعمق فیروزهای سرازیر میشود، به تصویر میکشد؛ جایی که مارچلو ماسترویانی و آنیتا اِکبرگ بهطور مشهور در فیلم «لا دولچه ویتا» شبانه در آن شنا کردند.
در حال حاضر شنا کردن ممنوع است، اما افسانه میگوید کسانی که سکهای را از پشت سرشان پرتاب کرده و آرزویی میخواهند، به رم باز میگردند.
مسئولین اروپایی سعی دارند بهمنظور کاهش گردشگری بیش از حد، که با اعتراضات ساکنان همراه است و میگویند تعداد زیاد بازدیدکنندگان شهرها را غیرقابل سکونت میکند، اقدام کنند. سال گذشته، ونیز بهعنوان اولین شهر مالیات برای گردشگران روزانه اعمال کرد. مجموعهای از حوادث ویروسی، از جمله زنی که برای پرکردن بطری آب خود به آبنمای تراوی صعود کرد و مردی بریتانیایی که حروف اول نام خود و دوستدخترش را روی کولوزئوم حفر کرد، نیز به این مسئله توجه جلب کرد.
«این گردشگران همچنین خرابکار هستند، چرا که احترام به میراث فرهنگی ما ندارند؛ این میراث نه تنها متعلق به ایتالیا، بلکه به کل جهان است»، دانیلا سانتانچه، وزیر گردشگری ایتالیا، در آن زمان گفت. «ما لایحهای با مفهوم ساده معرفی کردهایم: اگر تخریب کنید، هزینهاش را بپردازید.»
