همانند سایر رهبران اروپایی، سیاستمداران حزب کارگر بریتانیا از سیاست محدودکننده پناهندگی دانمارک استفاده میکنند. یکی از معماران این سیاست هشدار میدهد که «تعادل» ضروری است.
توسط جئانا اسمیالک و آمیلیا نیئرنبرگ
عکسها توسط شارلوت دِ لا فوینت
گزارش از کوپنهاگن و لندن
دولت بریتانیا به دیگر کشورهای اروپایی میپیوندد تا موضع سختگیرانهتری نسبت به پناهندگی اتخاذ کند و به کشوری که بهنوعی الگوی مهاجرت شده است: دانمارک، روی میآورد.
احزاب راستگرا در سراسر اروپا سالها سعی کردهاند مهاجرت را محدود کنند و اغلب استدلال میکردند که تعداد زیاد مهاجران میتواند خدمات عمومی را تحت فشار قرار داده و همبستگی اجتماعی را تضعیف کند. با این حال، دانمارک متفاوت است؛ زیرا در این کشور دولت میانهچپ سیاستهای سختگیرانهای را پیش گرفته است. جریانهای پناهندگی بهطور پیوسته کاهش یافتهاند و سوسیالدموکراتهای دانمارکی توانستهاند قدرت ملی را حفظ کنند.
اما همانطور که دولت کارگر تحت رهبری کیر استارمر در لندن در حال یادگیری است و هفتهٔ گذشته طرحی را افشا کرد که بهصراحت از عناصر سیاست دانمارک استفاده میکند، نحوهٔ عملکرد این رویکرد در واقعیت دلایلی برای احتیاط فراهم میآورد. دستاوردهای سیاسی که این رویکرد بهنظر میرسید فراهم میکرد، اکنون نشانههایی از شکست نشان میدهند و سیاستهایی که برای محدود کردن ورود پناهجویان اتخاذ میشوند ممکن است هزینهٔ اجتماعی داشته باشند.
لارس لوکه راسموسن، سیاستمدار میانهرو که هنگام تصویب بسیاری از سختترین سیاستهای دانمارک نخستوزیر بود، میگوید سیاست مهاجرت باید هم جریانهای بزرگ پناهجویان بالقوه را محدود کند و هم مهاجران مورد نیاز را بپذیرد.
«آنها باید به یاد داشته باشند که ما به این رویکرد متعادل نیاز داریم»، گفت آقای راسموسن که اکنون وزیر امور خارجهٔ دانمارک است. «مسئلهٔ سیاه و سفید نیست. دنیایی رنگارنگ است و دارای نکات ظریف بسیاری میباشد.»
«کشور غیرمستقبل»
در طول سالها، بهویژه پس از آنکه بحران پناهندگان سوریه در سال ۲۰۱۵ موجی از تازهواردان را به اروپا آورده بود، دولت دانمارک سیاستهایی را اعمال کرده است تا زندگی پناهجویان را دشوار سازد و آنها را از آمدن منصرف کند.
